Beehive: My little world

แล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งปีซึ่งเป็นปีที่เราได้ทำอะไรใหม่ๆหลายๆอย่าง ทั้งสิ่งที่คนเรียกว่า กล้า และบ้าบิ่น เริ่มจากการลาออกจากงานแบบสายฟ้าแลบ ก่อนขอลาออกก็กังวลสารพัดว่า ทำไปแล้วจะดีเร๋อ นี่เราจิตตกอยู่หรือเปล่า แต่ผิดคาดแฮะ หลังจากเอ่ยคำนั้นออกไป ความกังวลทั้งหลายก็หายไปเกือบหมด มีแต่ความโล่งใจ หลายคนชมว่า เจ๋ง แต่กรูไม่แน่ใจแฮะ ฮ่าๆๆ

จากนั้นก็เก็บข้าวของไปหาประสบการณ์ที่นอกเมือง (ไทย) เวลาสามเดือนให้อะไรเราเยอะมาก ประสบการณ์หลาย ๆอย่างทำให้เราคิดเป็น และมองเห็นตัวตนของเรามากขึ้น มีทั้งช่วงที่ทุกข์ (มากๆ) และก็สุข (ไม่่ค่อยมาก ฮ่าาาา) ได้ทำอะไรใหม่ๆที่เราไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต ถ้าเปรียบตัวเราดังหัวหอม ช่วงเวลาสามเดือนนี้ก็เหมือนกับว่าเราค่อยๆลอกเปลือกออกไปทีละชั้นๆ จนใกล้ถึงตัวตนของเรา ได้เรียนรู้ทั้งตัวเองและก็ทั้งคนอื่น เป็นประสบการณ์ที่แสนประทับใจ และคิดว่าคงหาไม่ได้อีกง่ายๆ

ช่วงเวลานั้นเราคิดว่ามันช่างเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่  สิ่งที่เราทำให้ใครบางคนมันมาจากความรู้สึกที่แท้จริงในใจของเรา คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ไม่ได้หวังอะไรตอบแทนเลย เสียใจก็คงมีบ้าง แต่ก็เท่านั้น มันไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต ที่สำคัญคือ ไม่เคยเสียใจเลยที่ได้ทำ ความรู้สึกดีๆที่ได้มายังคงมีค่าในใจตราบนานเท่านาน ขอบคุณคนๆนั้นที่มีส่วนร่วมในความรู้สึกดีๆนี้ ขอบคุณที่สอนให้รู้ว่าการรักใครสักคนเป็นสิ่งสวยงามแ่ค่ไหน

กลับมาอยู่กับตัวตนของตัวเองอีกครั้งในประเทศที่เราเกิด ภาษาที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก กับชีวิตในอีกรูปแบบ ก็ยังคงไม่ค่อยชินและไม่ค่อยรักใน lifestyle แบบนี้นัก คงเป็นเพราะเริ่มรู้ว่าชอบแบบไหน ได้เรียนรู้อะไรๆอีกมากมายในสภาพแวดล้อมอีกแบบนึง ขอบคุณโอกาสที่เพื่อนคนนึงได้ยื่นให้ ขอบคุณทุกๆกำลังใจที่ได้มาจากเพื่อนรักรอบตัว ขอบคุณตัวเองที่กล้าให้โอกาสทำอะไรที่ตัวเองอยากทำ ขอบคุณครอบครัวอบอุ่น ที่ยังคงรักเราเสมอ ขอบคุณ